Soms begint een succesvolle plaatsing niet met een vacature. Toen Stefan Schot en Amanda elkaar voor het eerst spraken, zat Stefan namelijk helemaal niet slecht op zijn plek. Hij had een verantwoordelijke functie, gaf leiding aan meerdere teams en had in de jaren daarvoor veel opgebouwd. Toch begon de vraag te spelen of hij in zijn huidige omgeving nog voldoende ruimte had om zich verder te ontwikkelen.
Het contact met Amanda bleef. Niet omdat er direct een vacature ingevuld moest worden, maar omdat zij inmiddels wist wie Stefan was, waar zijn kwaliteiten lagen en waar hij energie van kreeg. Uiteindelijk kwam er een functie voorbij waarin veel van die elementen samenkwamen.
Inmiddels werkt Stefan als Quality Manager in Goes. We gingen met hem in gesprek over zijn overstap, zijn nieuwe rol en waarom het soms goed is om verder te kijken, ook als je eigenlijk prima op je plek zit.
Je had een goede functie en een leuk team. Waarom stond je toch open voor iets nieuws?
“Bij mijn vorige werkgever was ik verantwoordelijk voor een onderzoekslaboratorium en een kwaliteitsafdeling. Ik merkte dat er steeds minder ruimte was om echt stappen te zetten. Zowel als het ging om verbeteringen binnen de fabriek als om mijn eigen ontwikkeling.
Alles liep, maar er zat voor mijn gevoel niet meer genoeg beweging in. Ik was daarom toe aan een nieuwe uitdaging.”
Dat betekende niet dat Stefan per se weg wilde. Hij had het naar zijn zin, werkte met een leuk team en had in de jaren daarvoor veel verantwoordelijkheid gekregen. Juist daardoor was de keuze om verder te kijken niet vanzelfsprekend.
Wat zocht je dan wél in een volgende stap?
“Ik vind het interessant om binnen een middelgrote organisatie te werken waar nog niet alles volledig is uitgestippeld. Juist het neerzetten van structuur, mensen daarin meenemen en zorgen dat die structuur vervolgens ook wordt gevolgd, vind ik leuk.
Daarnaast krijg ik veel energie van het trainen en ontwikkelen van mensen. In mijn vorige functie merkte ik dat veranderingen steeds langzamer gingen. Ik wilde graag weer in een omgeving terechtkomen waarin ruimte is voor nieuwe inzichten en verbeteringen.”
Die behoefte sloot uiteindelijk goed aan op de functie die op Stefans pad kwam. In zijn huidige rol is hij niet alleen verantwoordelijk voor kwaliteit, maar maakt hij ook onderdeel uit van het managementteam en is hij betrokken bij veranderingen binnen de gehele fabriek.
Hoe verliep het contact met Amanda in de tussentijd?
Het bijzondere aan het verhaal van Stefan is dat zijn eerste contact met Amanda helemaal niet begon vanuit zijn eigen zoektocht naar een baan. Stefan kwam vanuit zijn toenmalige rol met Amanda in contact rondom de invulling van een functie binnen zijn team.
Later veranderde dat contact en ontstond er steeds meer een gesprek over zijn eigen loopbaan.
“Het contact heb ik als heel positief ervaren en vooral als heel persoonlijk. Amanda checkte af en toe even in. Het ging daarbij niet alleen over een concrete opdracht of vacature, maar ook echt over hoe het met mij ging en hoe ik ergens in stond.
Eigenlijk ben ik zo vrij organisch in een traject terechtgekomen. We kwamen op elkaars pad en het contact is daarna gebleven.”
Wat gaf uiteindelijk de doorslag om de overstap te maken?
“Dat vond ik best moeilijk. Ik kwam uit een gezellig team en had het daar echt naar mijn zin. Tegelijkertijd voelde ik op de achtergrond wel wat onrust en de behoefte aan meer.
De gesprekken bij mijn huidige werkgever hebben me uiteindelijk doen besluiten om over te stappen. Het voelde warm, maar er lag tegelijkertijd een duidelijke richting en opdracht. Ik zag daar de mogelijkheid om echt iets neer te zetten.”
En juist die mogelijkheid blijkt achteraf een belangrijk onderdeel van de match.
Wat maakt je huidige rol zo passend?
Stefan gaf tijdens zijn eerste gesprekken met Amanda al aan dat hij niet alleen op beleidsniveau wilde werken. Hij vindt het belangrijk om feeling te houden met de mensen die het werk in de praktijk uitvoeren.
Dat komt in zijn huidige functie sterk terug.
“Waar ik in mijn vorige functie veel met wetgeving en veiligheid bezig was, draait het nu veel meer om voedselveiligheid, allergenen en de kwaliteit van het product. Daardoor moet je juist de fabriek in.
Ik vind het belangrijk om te kijken of wat we op papier bedenken ook daadwerkelijk werkt voor de mensen die ermee moeten werken. Als ik iets bedenk, wil ik weten: is dit haalbaar voor degene op de werkvloer? Om daarachter te komen moet je het veld in.”
Ook de laagdrempelige manier van samenwerken binnen de organisatie past bij hem.
“Ik praat niet alleen met het middenkader of mijn eigen team, maar juist ook met de mensen die bijvoorbeeld aan de lijn werken. Daar gebeurt het uiteindelijk.”
Je vertelde Amanda destijds dat je mensen graag coacht om zelf tot inzichten te komen. Doe je dat nog steeds?
“Zeker. Ik zie mezelf niet als de typische QA-manager die alleen met alle punten en komma’s van regelgeving bezig is. Natuurlijk moet je die kennis hebben, maar ik vind het veel interessanter om te kijken hoe je die informatie vervolgens in de praktijk gebruikt.
Ik heb mensen in mijn team die inhoudelijk heel sterk zijn. Mijn rol is ervoor te zorgen dat zij de juiste prioriteiten kunnen stellen en de ruimte en middelen krijgen om hun werk goed te doen.
Ik probeer de professional echt de professional te laten zijn.”
Daarmee is zijn manier van leidinggeven in de basis eigenlijk niet veranderd. Stefan stuurt op het resultaat, maar geeft zijn mensen ook het vertrouwen om vanuit hun eigen expertise te werken.
En geldt ‘ik houd niet van losse eindjes’ nog steeds?
Stefan moet lachen. Want ook dat is sinds zijn eerste gesprek met Amanda niet veranderd.
“Absoluut. Natuurlijk blijven er altijd weleens dingen liggen omdat andere zaken meer prioriteit hebben. Maar ik ben nog steeds erg gericht op het daadwerkelijk afsluiten van openstaande punten. Mijn team weet dat inmiddels ook.”
Voor Stefan stopt een verbetering bovendien niet zodra deze is ingevoerd.
“Als we iets veranderen, wil ik een paar maanden later ook weten: werkt die verandering nu echt? Is alles goed vastgelegd? Is het hele proces van A tot Z afgerond? Juist dat vind ik heel belangrijk.”
Die eigenschap komt in een kwaliteitsfunctie misschien extra goed van pas. Zijn huidige rol draait immers niet alleen om het onderhouden van kwaliteitssystemen, maar ook om continue verbetering binnen de organisatie.
Waar krijg je nu het meeste energie van?
“Vooral van de diversiteit. Ik zou het lastig vinden om heel routinematig met maar één onderdeel van een bedrijf bezig te zijn. In deze functie kom ik juist overal.”
Als voorbeeld noemt Stefan een nieuwe productielijn die naar Goes wordt gehaald.
“Dan ga ik eerst op locatie bekijken hoe die lijn daar werkt. Vervolgens kijk ik naar de analysemethodes, ga ik met documentatie aan de slag en daarna kijk ik samen met productie hoe we het hier kunnen implementeren. Zo kom je eigenlijk met alle aspecten van het bedrijf in aanraking.”
Precies die afwisseling maakt de functie voor hem interessant.
Wanneer denk je nu: hiervoor heb ik die stap gemaakt?
“Vooral omdat ik nu veel meer invloed heb op de veranderingen die binnen de fabriek plaatsvinden.
In mijn vorige rol was die invloed beperkter en was ik meer afhankelijk van beslissingen boven mij. Nu heb ik de ruimte om, uiteraard samen met het team, verbeteringen daadwerkelijk door te voeren.
De dingen waarvan ik denk dat ze belangrijk zijn om het bedrijf te verbeteren, kunnen nu ook echt worden gerealiseerd.”
Ben je dan uitgeleerd? Zeker niet.
Ook in zijn nieuwe functie ziet Stefan voldoende ruimte om zichzelf verder te ontwikkelen. Vooral voedselveiligheid brengt nieuwe inhoudelijke vraagstukken met zich mee.
“Onderwerpen als allergenen en HACCP zijn anders dan waar ik in mijn vorige functie dagelijks mee bezig was. Ik werk nu veel samen met een ervaren collega die juist heel sterk is op het gebied van voedselveiligheid. Daar leer ik veel van en daarnaast school ik mezelf verder bij.
Mijn kracht ligt juist weer sterk bij het opzetten en bewaken van structuren. Daardoor vullen we elkaar goed aan en leren we ook van elkaar.”
Als we je over een jaar opnieuw spreken, wat hoop je dan bereikt te hebben?
“Ik hoop eigenlijk dat er dan wat meer rust is teruggekeerd. We zitten nu midden in een flinke verandering en verwachten dat het productievolume in Goes behoorlijk gaat stijgen.
Dat is natuurlijk heel positief, maar het betekent ook dat er veel gebeurt. Ik hoop dat we die veranderingen straks goed hebben doorgevoerd en vervolgens weer tijd krijgen om verder aan de fundering te werken en processen verder te verbeteren.”
Hoe kijk je terug op de rol van Amanda in jouw overstap?
“Wat ik vooral prettig vond, is dat je iemand in je netwerk hebt die jou kent en op een gegeven moment kan zeggen: dit is misschien een interessante kans voor jou.
Vervolgens kun je daar op een informele manier over praten en samen bekijken of het inderdaad iets zou kunnen zijn. Dat vond ik heel fijn.”
Dat het contact niet alleen draaide om een vacature, speelde daarin voor Stefan een belangrijke rol. Amanda kende zijn achtergrond en wist waar hij in een volgende functie naar op zoek was. Daardoor kon zij ook gericht kansen bij hem neerleggen wanneer die zich voordeden.
Wat zou je iemand adviseren die eigenlijk prima op zijn plek zit, maar toch twijfelt of er misschien meer in zit?
Stefan stelt zichzelf daarvoor een vrij simpele vraag:
“Zie ik mezelf dit over tien jaar nog steeds doen? En haal ik hier dan nog genoeg energie uit om met volle passie mijn werk te doen?
Als het antwoord daarop nee is, moet je misschien verder kijken. Je kunt altijd een gesprek aangaan. Nee is uiteindelijk ook gewoon een antwoord.”
